In het werk van Arjan van Helmond (1971) is geen mens te zien. Je blik kan ongegeneerd ronddwalen in zijn interieurs, toegankelijke en ruimtelijke beelden vol tekens van menselijk leven.

Is beeldende kunst, of liever gezegd, autonome beeldende kunst per definitie een elitaire aangelegenheid, en zo ja, wat is daar nu eigenlijk op tegen?