De dichter is melancholicus bij uitstek. Hij huilt bij wat lelijk is, maar ook bij wat mooi is, juist bij wat mooi is, omdat hij weet: alles is tijdelijk. Menno Wigman, huidig stadsdichter van Amsterdam, is zo'n dichter. Hij dweept met het verstrijken van de tijd, torst zijn oude ziel al sinds zijn kindertijd, wachtend op de midlifecrisis
Voor Bianca Stigter moet het leven een groot feest zijn. Dat kan niet anders. Iemand die in staat is in zoveel simpele zaken schoonheid te zien, dat op zich zou je al kunst kunnen noemen.