Mijn naam is Willemijn en ik heb een streepjesfetisj. In kledingwinkels loop ik direct af op het eerste gestreepte item wat ik zie. Wanneer ik gedachteloos in de kantlijn van een notitieboekje zit te tekenen, zijn het meestal streepjespatronen
1. Het mooie van een tentoonstelling als Prix de Rome 2007 is dat zij geen thema heeft, dat er geen achterliggend concept is waar we over moeten nadenken. Prix de Rome 2007 is een tentoonstelling waarin de kunstenaars het helemaal zelf voor het zeggen hebben.
Op deze pagina een foto-impressie van het werk van Claire Harvey en Viviane Sassen, de twee longlist-kandidaten voor de Prix de Rome 2007 die in Witte de With exposeren.
Poëzie bestaat, zei iemand mij eens, omdat wat er staat niet met andere woorden kan worden gezegd. Het is volstrekt uniek en niet parafraseerbaar. Als men wil illustreren wat men heeft ervaren bij het lezen ervan, volstaat alleen
