Op de drie foto’s uit de fotoserie Atropa (2011) van Judith Leysner zit een robuuste vrouw in lingerie en zwart kant op een kruk tegen een zwarte achtergrond. Haar lichaam is ingesnoerd met tape. Het mollige lichaam is als een rollade samengebonden. Het gezicht van de vrouw is niet te zien, want om haar hoofd zijn aardappels vastgebonden
Two or three things I know about provo is een in korte tijd gemaakte, subjectieve en niet complete tentoonstelling over de provobeweging. Deze negatief klinkende karakteristieken geven de tentoonstelling in dit geval juist een bijzondere kracht mee
De lucht van verschaald bier hangt een paar dagen na de opening nog in de grote ruimte van W139. De hoge, anders zo witte muren, zijn van onder tot boven bedekt met felle muurschilderingen
Sommigen vinden het er stinken, maar de meeste bezoekers van Supermodel , de presentatie van het Zweedse kunstenaarscollectief Kultivator in W139, snuiven bij binnenkomst verlekkerd de geur op van het hooi dat breed ligt uitgespreid over de vloer
Na jarenlange renovatiewerkzaamheden kon W139 op 3 december 2006 eindelijk weer aanmeren bij haar thuishaven op Warmoesstraat 139 in Amsterdam. Al met al is W139 ruim drie jaar uit huis geweest.
‘Een beeldend kunstenaar is altijd op zoek naar iets wat hij of zij wil zien’, zegt Gijs Frieling. Frieling is zelf beeldend kunstenaar, schilder om precies te zijn, dus hij kan het weten.
Op de achtergrond ligt, behaaglijk genesteld tussen de glooiingen van een lieflijk heuvellandschap, het betonnen bolwerk van een kernreactor. Op de voorgrond bevinden zich drie naakte jonge vrouwen, levensgroot.
Bij binnenkomst valt de sfeer van een hangplek als een deken over je heen. Maar toch, vanuit dit nieuwe onderkomen in de krochten van het TPG-gebouw, lijkt het onder halleluja en manna bedolven W139
Schilderkunst en videokunst hebben weinig met elkaar gemeen. Het eerste medium kent een eeuwenlange traditie, terwijl het tweede met zijn veertigjarige geschiedenis nog relatief jong is. In een schilderij worden bewegingen
Wat snel opvalt aan de foto-expositie in het Amsterdamse W139 is de titel: ‘Hellenistic'. Je geeft er als samensteller in ieder geval mee aan dat je niet van de straat bent. Tegelijkertijd staat de gemiddelde bezoeker voor een klein raadsel
