'Wherever I lay my hat that's my home' zongen zowel Marvin Gaye als Paul Young ooit, daarmee aangevend hoe weinig er nodig kan zijn om je ‘thuis' te voelen.
Een veelgehoorde kritiek op de Biënnale van Berlijn was de ‘navelstaarderij’ van de deelnemende kunstenaars, in een wereld die misschien wel schreeuwt om reactie en reflectie.
Frank Koolen (1978, Maastricht) had het zelf kunnen verzinnen. Uitgenodigd zijn te exposeren in een gebouw dat Het Glaspaleis heet, en dan geacht worden een installatie te maken in een ruimte, eufemistisch de projectruimte
