Een stilleven van de Belgische schilder Kris Duys (1959) kan ogen als een donkere verfwolk of oplossen in licht. Zijn werk, waarin alles mogelijk lijkt, gaat primair over schilderen. Het is eigentijds werk dat balanceert op de grens tussen abstract en figuratief, klassiek en absurd, mooi en lelijk
In het werk van Arjan van Helmond (1971) is geen mens te zien. Je blik kan ongegeneerd ronddwalen in zijn interieurs, toegankelijke en ruimtelijke beelden vol tekens van menselijk leven. Achter half openstaande deuren lokt meer ruimte, vaak donker en geheimzinnig
Hoewel het vol met nieuw werk staat, is het ruime atelier van Maurice Braspenning (1968) in Leiden ongewoon ordelijk
Acht schilders die in 2006 en 2007 op de Rijksakademie verbleven, tonen recent werk in de galerie van het Leids Academisch Ziekenhuis. Volgens het persbericht maakt de tentoonstelling duidelijk 'wat de hedendaagse schilder fascineert
Wie kent ze niet, die wit gemoffelde kastjes die in spreekkamers van dokters staan? Achter het glas wachten glimmende, scherpe instrumenten op gebruik. Alleen al het kijken naar die scharen, scalpels en pincetten kan een patiënt ernstige buikpijn bezorgen
Een tekening van Ronald Noorman (1951) kan er eenvoudig uitzien. Een dikke verticale en ietwat scheve streep, ernaast een ruit, een groene stip en wat vlekken, dat kan genoeg zijn. Soms zet hij slechts een zwarte vorm op papier. Wat een lef, denk je dan
Een hond heeft zich opgerold op een kussen. Hond en mand zijn gemaakt van hetzelfde materiaal: felgekleurde lappen met opgestikte bloemen. Stof voor ouderwetse schorten of jurken voor bejaarde dames. De vacht van de hond is nog net zichtbaar tussen de bloemen. Het beest is aan het verdwijnen in het handwerk van zijn baas
