Leegstand is lucratief, een groeimarkt. Heel veel ruimte is permanent onttrokken aan het stedelijk leven en wordt beheerd door steeds meer commerciële antikraakbeheerders en bevorderd met de zegen van overheid, woningstichtingen, ontwikkelaars en ons belastingstelsel. Dit is contraproductief
PvdA Eindhoven wil een ander Van Abbemuseum. Bij monde van raadslid Arnold Raaijmakers dient er een beleid te worden gevoerd dat gericht is op meer publiek en als gevolg daarvan ook op het verwerven van beduidend meer eigen inkomsten. Aan het roer van het Van Abbemuseum staat Charles Esche. Onlangs
Het jaarlijkse Paradisodebat, dat samenviel met de Uitmarkt en daarmee de aftrap vormde van het culturele seizoen, stond – hoe kan het ook anders – in het teken van de bezuinigingen. De landelijke discussie over het cultuurbeleid van het zittende kabinet wordt nu al ruim een jaar verhit gevoerd. En dat is goed. De discussie mag niet stilvallen. Maar alle pogingen een waardevolle dialoog aan te gaan met de huidige roergangers blijken keer op keer op een muur te stuiten. Of begint er toch iets te verschuiven?
In 1862 formuleerde de liberale staatsman Thorbecke het credo ‘de regering is geen oordelaar van wetenschap en kunst’. Dat houdt in dat de staat principieel geen oordelen uitspreekt over de inhoud van kunsten en wetenschappen en evenmin de richting bepaalt waarin kunst- en wetenschapsbeoefening zich moeten ontwikkelen
De deur van het Rijksmuseum in Amsterdam werd bewaakt door een aantal mannen van de beveiliging. Een buslading Aziatische toeristen werd direct na openingstijd binnengelaten. Enkele, tot nu toe rustig wachtende actievoerders, morden hierover, waarop anderen hen op het hart drukten om kalm en beheerst te blijven om de actie niet in gevaar te brengen. Maar de teleurstelling over de ongastvrije houding van het Rijksmuseum, ondanks het vooroverleg en ondanks het gezamenlijke belang, was voelbaar. Honderden ‘poeslieve’ kunstenaars die op zondag 27 februari deelnamen aan de actie 'Schuilen in het Rijks' werden tergend langzaam en vol achterdocht binnengelaten
De presentatie-instellingen (kunstinstellingen zonder collectie) hebben recent heel wat kritiek te verduren gehad; dat ze elitair en daarmee ontoegankelijk zijn. Een insidersclub en niets meer dan dat. Waar geheel aan voorbij lijkt te worden gegaan is het wezen van de presentatie-instellingen als specialistische podia, net als die bestaan voor liefhebbers van boten (HISWA), sportauto’s (AutoRAI) of gezondheidszorg (de huisartsen-beurs in Ahoy). Nergens krijgen deze het verwijt ‘elitair’ te zijn, wel specifiek. Er is sprake van een gedefinieerde doelgroep die een gelijke interesse deelt en over een meer dan algemene kennis beschikt
"Aangezien het theater in de eerste plaats een commerciële aangelegenheid is, is het vanzelfsprekend dat de directeur alle stukken terzij zal schuiven die een té speciaal, té artistiek en té literair karakter hebben
