De laatste editie van dansfestival Springdance in Utrecht richt zich op de interactie tussen hedendaagse dans en beeldende kunst. Dat onderwerp is natuurlijk niet nieuw, maar speelde dit jaar een grote rol in musea, galeries, theaters en vooral het werk van kunstenaars zelf
Die eeuwige schoonheid Lieflijk verontrustend Prettig ontregelend Georganiseerde ontgoocheling De aanwezigheid van het afwezige Lijden als lifestyle Beeldenstormster op hakken Kleur in beweging Beloftevolle aanwinst
Tijdens mijn lunchbreak loop ik over de Coolsingel langs het Monument voor de gastarbeider als opeens een man in mijn oor toetert: ‘It’s never too late to say sorry!’ Zeg, roep dat tegen een Duitser! Mopperend loop ik verder en ping mijn ex dat er een man met een belangrijke boodschap voor hem op de Coolsingel staat.
Antoon Van den Braembussche: Daarnet heb jij kritiek geuit op kunstenaars die met hun werk enkel inspelen op de verwachtingen van de kunstwereld. Dat is een mooie aanleiding om verder van gedachten te wisselen over een actueel onderwerp, namelijk de crisis in de kunst. Ik spreek liever van de malaise in de kunst
Steeds vaker, als ik tegenwoordig de sportpagina's van de kranten opsla, heb ik het idee dat ik op de kunstpagina ben beland. Vooral als Ajax in het nieuws is - ach, Ajax. Ooit een roemrucht voetbalbastion dat de ene Europacup na de andere won
I was born in 1979. It was ten years later, when I had enough of tons of silly children's songs, that I bought my first record: the Greatest Hits of 1989 . It was a 3 double album. Although it seemed like a lifetime to play the entire album, I listened to it all the time.
Enkele jaren geleden struikelde ik op het strand van Marbella aan de Costa Del Sol over een getatoeëerde Nederlander. Likkend aan een steeds sneller smeltende Cornetto Royal belandde ik met een smak boven op de bolle buik van Marc Bijl.
Beste lezer. Onderstaande brief kreeg de redactie van oud-columniste Barbara Lodde. We hebben besloten de brief te publiceren, omdat inmiddels is gebleken dat Barbara onkosten heeft gedeclareerd
Het lijkt een verhaal zonder eind: culturele initiatieven, ontstaan vanuit de marge en een oeroude drang het anders te doen dan de gevestigde instituten, vallen onherroepelijk ten prooi aan de verleidelijke lokroep zelf te institutionaliseren.
Na een lang uitgestelde en nu al legendarisch warme herfst, is het eindelijk zover: de winterdepressie slaat onverbiddelijk toe. Een warme deken van existentiële vragen wordt over mij heen geworpen: